จากผลการวิเคราะห์ข้อมูลของกลุ่มตัวอย่างทั้ง 4 กลุ่มอัน ได้แก่ ประชาชนและคณะกรรมการหมู่บ้าน อพป.ที่เป็นพื้นที่เป้าหมาย เจ้าหน้าที่
รัฐที่เกี่ยวข้องกับหมู่บ้านอพป. และนิสิต-บัณฑิตโครงการเพชรในตมที่มีภูมิลำเนาอยู่ในหมู่บ้านอพป.ในจังหวัดที่เป็นกลุ่มตัวอย่าง ข้อสรุปที่เป็น
สารสนเทศ มีสาระสำคัญตามกรอบ แนวทางในการประเมินโครงการอพป. มีดังนี้
                       1. ผลการพัฒนาโครงการอพป.ด้านการพัฒนาและบริการ
                           ผลการพัฒนาโครงการอพป.ด้านการพัฒนาและบริการ ได้ข้อค้นพบว่า หมู่บ้านอพป.มีระบบสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานทั่วถึงและเพียงพอ
โดยประชาชนและคณะกรรมการต่างมีความเห็นว่าหมู่บ้านได้รับการปรับปรุงและพัฒนาขึ้นกว่าปีที่ผ่านมา   ทั้งในด้านระบบการคมนาคม   ระบบ
สาธารณูปโภค การฟื้นฟูสิ่งแวดล้อม และระบบสาธารณสุข ซึ่งผลการพัฒนาโครงการอพป.ด้านการพัฒนาและบริการมีการปรับปรุงมากขึ้นกว่า 2 ปีที่แล้ว
(เปรียบเทียบกับผลวิจัย ในปี 2549 และ 2548)
                           อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาในด้านฐานะทางเศรษฐกิจประชาชนส่วนใหญ่มองว่า   ครัวเรือนส่วนใหญ่มีฐานะทางเศรษฐกิจ  พอกินพอใช้
แต่ไม่เหลือเก็บ และมีหนี้สิ้น เนื่องจากผลผลิตราคาตกต่ำ/คุณภาพไม่ดี  และ นำไปใช้ซื้อวัสดุอุปกรณ์เพื่อการประกอบอาชีพ ดังนั้น ทำให้ประชาชนประสบ
ปัญหาในการประกอบอาชีพ  คือ  ขาดเงินลงทุน  ราคาผลผลิตตก ขาดความรู้ในการประกอบอาชีพและขาดแหล่งน้ำ แม้ว่าบางหมู่บ้านจะมีวิสาหกิจชุมชน
แต่ประชาชนมองว่าวิสาหกิจชุมชนไม่สามารถพึงตนเองได้
                           เจ้าหน้าที่และบัณฑิต/นิสิต ต่างมองว่า   คุณภาพชีวิตของประชาชนในหมูบ้าน อพป. ทั้งในด้านเศรษฐกิจ  การศึกษา  สาธารณสุข  และ
ความปลอดภัยอยู่ในระดับปานกลาง
                       2. ผลการพัฒนาโครงการอพป.ในด้านการรักษาความปลอดภัย พบว่า
                           ผลการพัฒนาโครงการอพป.ในด้านการรักษาความปลอดภัย ได้ข้อค้นพบว่า ประชาชนมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการดำเนินงาน ชรบ. ค่อน
ข้างต่ำ กล่าวคือ มีเพียงร้อยละ 53 ที่เห็นว่า มีการจัดสรรชุด ชรบ.ประจำ หมู่บ้าน มีการจัดตั้งกองกำลังประชาชนประจำหมู่บ้าน นอกนั้นประชาชนมีความ
คิดเห็นไม่ถึงร้อยละ 50 ต่องานต่างๆของชรบ.โดยเฉพาะอย่างยิ่งประชาชนร้อยละ 27 และ 25 ที่มีความคิดเห็นว่า ในปีที่ผ่านมาและในปีนี้มีการอบรมให้
ประชาชนทราบถึงงาน ชรบ. และชุด ชรบ.จัดอบรมเรื่องความปลอดภัย ตามลำดับ  ซึ่งแสดงให้ เห็นว่าประชาชนที่เป็นกลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นต่องาน
ชรบ. ลดลงกว่าในปี 2549 และ 2548  ทั้งนี้จากการรายงานของนิสิตและบัณฑิตโครงการเพชรในตมที่เก็บข้อมูลโดยใช้บัญชีรายชื่อหมู่บ้านเป้าหมาย
(ฉบับแก้ไข) การฝึกจัดตั้ง/ทบทวนตามโครงการ อพป.แห่งชาติ ประจำปี 2550 พบว่า บางจังหวัดไม่ได้ดำเนินการฝึกทบทวน/จัดตั้งชุด ชรบ. ตามแผน
งานที่กำหนดจึงอาจทำให้ประชาชนมีความคิดเห็นต่องาน ชรบ.ในเชิงลบ
                            เมื่อเปรียบเทียบผลการดำเนินงานของ ชรบ.  โดยเฉลี่ยพบว่า  ประชาชนมีความคิดเห็นเชิงลบมากกว่าคณะกรรมการ   โดยเฉพาะเรื่อง
ระเบียบปฏิบัติเกี่ยวกับการใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุน  การอบรมให้ความรู้ประชาชนถึงเรื่องการใช้อาวุธปืนเพื่อป้องกันหมู่บ้าน  การแจ้งข่าว  และความ
ปลอดภัย การปฏิบัติการร่วมระหว่างกัน และการสร้างจิตสำนึกในเรื่องการรักษาความมั่นคงแห่งชาติ
                           โดยสรุปเกี่ยวกับผลการปฏิบัติงานของชุด ชรบ. ประชาชนร้อยละ 70 เห็นว่า มีผลงานแต่ไม่เด่นชัด  ส่วนคณะกรรมการร้อยละ 59 เห็น
ว่า มีผลงานแต่ไม่เด่นชัด และคณะกรรมการร้อยละ 39 เห็นว่า มีผลงานเด่นชัด
                           แม้ว่าหมู่บ้าน อพป. มีการดำเนินงานจัดตั้งชุดรักษาความปลอดภัยหมู่บ้าน (ชรบ.) แต่ประชาชนที่เป็นกลุ่มตัวอย่างกลับระบุว่า ประชาชน
ส่วนใหญ่มีจิตสำนึกในด้านการเข้าร่วมกิจกรรมของงาน ชรบ.ในระดับปานกลางเท่านั้น   ขณะที่คณะกรรมการหมู่บ้านถึงร้อยละ 90  เห็นว่า  ประชาชนมี
จิตสำนึกในเรื่องการรักษาความมั่นคงและอธิปไตยของชาติ โดยจัดตั้งกองกำลังประชาชนประจำหมู่บ้าน
                           ในเรื่องการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่รัฐ ประชาชนและคณะกรรมการส่วนใหญ่มีความพึงพอใจอยู่ในระดับดีและดีมาก
                           รูปแบบและวิธีการดำเนินงานชองชุดชรบ. ในอนาคต ประชาชนและคณะกรรมการเห็นว่า ควรปรับปรุงรูปแบบการดำเนินการของชุด
ชรบ. ทั้งนี้เพราะขาดการสนับสนุนจากหน่วยงานภายนอก ขาดผู้ประสานงานที่เข้มแข็ง ระบบงานล่าช้าไม่ทันกาล และระบบงานซ้ำซ้อน ดังนั้นหน่วยงาน
ที่เกี่ยวข้องควรทบทวนและปรับปรุงกรอบแนวคิดและแนวปฏิบัติ  ระบบ  รูปแบบ  และวิธีการดำเนินงานด้านการรักษาความปลอดภัยของหมู่บ้าน อพป.
ตลอดจน กลวิธีการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่รัฐให้สามารถเข้าถึงและเข้าใจวิถีการดำเนินชีวิต ศักยภาพ ข้อจำกัด และความต้องการจำเป็นของประชาชนใน
หมู่บ้านอพป. เพื่อให้ประชาชนตระหนักและเกิด จิตสำนึก และมีส่วนร่วมในการรักษาความปลอดภัยของหมู่บ้านของตนและของชาติ
                       3. ผลการพัฒนาโครงการ อพป. ในด้านชุมชนเข้มแข็ง พบว่า
                           ผลการพัฒนาโครงการ อพป. ในด้านชุมชนเข้มแข็ง ได้ข้อค้นพบว่า เจ้าหน้าที่ บัณฑิตและนิสิตต่างมองว่า หมู่บ้าน อพป.มีความเข้มแข็ง
สามารถพึ่งตนเองในทางเศรษฐกิจและสามารถแก้ปัญหาของหมู่บ้านได้ในระดับปานกลาง ส่วนในเรื่องการบริหารจัดการหมู่บ้านอพป. ประชาชน คณะ
กรรมการ เจ้าหน้าที่รัฐ บัณฑิตและนิสิต ต่างมองว่า  คณะกรรมการหมู่บ้าน อพป. เน้นการบริหารงานแบบมีส่วนร่วมโดยยึดประชาชนเป็นหลัก  มีการแบ่ง
งานกันทำ    มีการจัดทำแผนชีวิตชุมชน   ซึ่งส่วนใหญ่การประชุมในหมู่บ้านเน้นหนักไปที่การแก้ปัญหา   การแจ้งข่าวสารของทางราชการ และการพัฒนา
หมู่บ้าน ตามลำดับ  ปัญหาที่ประชาชนมักจะเสนอในการประชุม คือปัญหาการทำมาหากิน รองลงไป  คือ  สาธารณสุข ความมั่นคง และภัยธรรมชาติ ตาม
ลำดับ
                           ประชาชนมีความพึงพอใจต่อการแก้ปัญหาของคณะกรรมการหมูบ้าน ทั้งนี้เพราะเน้นการมี ส่วนร่วมของประชาชน และคณะกรรมการ
ทุ่มเทและตั้งใจทำงาน และโปร่งใสตรวจสอบได้ ซึ่งสอดคล้องกับผลวิจัย ในปี 2549 และ 2548
                           กลุ่มตัวอย่างทั้ง 4 กลุ่ม  มีความคิดเห็นเกี่ยวกับนโยบายแห่งรัฐที่ควรปรับปรุงในเรื่องการบริหารจัดการหมู่บ้าน อพป. สอดคล้องกัน
(เหมือนปี 2549) ดังนี้
                               1) ควรปรับปรุงรูปแบบการประสานงานระหว่างกระทรวงที่เกี่ยวข้องกับหมู่บ้าน อพป.
                               2) ควรปรับปรุงระบบการบริหารจัดการ
                               3) รูปแบบของคณะกรรมการบริหารหมู่บ้านฝ่ายต่างๆ
                               4) การจัดหมู่บ้านอพป. ออกเป็นกลุ่มพื้นที่พิเศษเฉพาะกรณี (Zoning)
                           ประชาชนและคณะกรรมการส่วนใหญ่เห็นว่า หมู่บ้านมีความสงบสุข  แต่เจ้าหน้าที่และนิสิตและบัณฑิตกลับเห็นว่า หมู่บ้านมีความสงบ
สุขน้อย  ทั้งนี้อาจเป็นเพราะมีภัยคุกคามจากภายนอก  แต่อย่างไรก็ตาม  เจ้าหน้าที่ของรัฐ และนิสิต-บัณฑิตโครงการเพชรในตมมีความคิดเห็นว่า  หากเกิด
เหตุการณ์ที่กระทบต่อความ มั่นคงของชาติ ประชาชนในหมู่บ้าน อพป. จะสามารถผ่านพ้นวิกฤตไปได้ เป็นเพราะประชาชนมีความสามัคคี ชุมชนเข้มแข็ง
มีการจัดชุดชรบ.อยู่เวรยาม และมีผู้นำและคณะกรรมการหมู่บ้านที่เข้มแข็ง
                       4. การวิเคราะห์จุดเด่น - จุดด้อย โอกาส-ภาวะคุกคาม (SWOT anlysis) ของหมู่บ้านอพป.   
                           ผลวิจัยพบว่า คณะกรรมการหมู่บ้านอพป. เจ้าหน้าที่ นิสิตและบัณฑิตโครงการเพชรในตม มีมุมมองค่อนข้างเหมือนและแตกต่างกันบ้าง
เกี่ยวกับจุดเด่น- จุดด้อย โอกาส- ภาวะคุกคามของหมู่บ้านอพป. ดังนี้
                           หมู่บ้าน อพป.มีจุดเด่น คือ
                                1) ชุมชนมีความสามัคคี พึงตนเองได้
                                2) ผู้นำและคณะกรรมการหมู่บ้านทำงานเป็นระบบ
                                3) มีการจัดระบบรักษาความปลอดภัย
                                4) มีทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์
                                5) หมู่บ้านมีขนาดเล็กทำให้ดูแลได้ทั่วถึง และ
                                6) มีการประสานงานกับภาครัฐอย่างสม่ำเสมอ
                          จึงทำให้สามารถแก้ปัญหาและช่วยกันรักษาความปลอดภัยได้ ช่วยลดภาระการดูแล หมู่บ้านตามแนวชายแดนของรัฐ                               
                           แต่อย่างไรก็ตาม หมู่บ้าน อพป.มีจุดด้อย คือ
                                1) ประชาชนส่วนใหญ่ยากจนและขาดการศึกษา
                                2) ขาดระบบสาธารณูปโภคที่มีประสิทธิภาพ
                                3) ระชาชนมีปัญหาสุขภาพและการวางแผนครอบครัว
                                4) ขาดแคลนอาวุธป้องกันตนเองของหมู่บ้าน
                                5) ประชาชนกับเจ้าหน้าที่รัฐไม่เข้าใจกัน และ
                                6) ปัญหาอาชญากรรมและ ยาเสพติด
                           ซึ่งนับเป็นปัญหาที่ควรต้องดำเนินการแก้ไขโดยเร่งด่วนเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน
                           ส่วนปัจจัยภายนอกที่เกื้อหนุนหรือเป็นโอกาสของหมู่บ้านอพป. คือ
                                ประการแรก รัฐให้ความสำคัญและมีนโยบายสนับสนุน ซึ่งสอดคล้องกับผลวิจัยในปี 2549
                                ประการที่สอง เกิดการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม 
                                ประการที่สาม  เกิดแหล่งท่องเที่ยว 
                                ประการที่สี่ เจ้าหน้าที่และประชาชนมีความใกล้ชิดและเข้าใจกัน
                                ประการที่ห้า การเดินทางระหว่างประเทศสะดวก และ
                                ประการที่หก มีการค้าเสรีตามแนวชายแดน ประชาชนมีรายได้ดี
                           ส่วนปัจจัยภายนอกที่เป็นความเสี่ยงหรือเป็นภาวะคุกคามของหมู่บ้านอพป. คือ
                                ประการแรก หมู่บ้านอพป. เป็นแหล่งหลบหนีเข้าเมืองของแรงงานต่างด้าว
                                ประการที่สอง การทำลายทรัพยากรทางธรรมชาติ
                                ประการที่สาม อยู่ห่างไกล การติดต่อสื่อสารไม่สะดวก
                                ประการที่สี่ เป็นเส้นทางขนยาเสพติด
                                ประการที่ห้า ปัญหาอาชญากรรม เกิดการลักขโมยโดยคนต่างถิ่น และ
                                ประการที่หก ปัญหาโรคระบาดและโรคติดต่อตามแนวชายแดน
                            ซึ่งผลการจัดอันดับในปีนี้แตกต่างจากปีที่แล้วที่จัด
                                อันดับแรกคือ หมู่บ้านอพป.เป็นเส้นทางขนยาเสพติด
                                อันดับสองคือ การทำลายทรัพยากรทางธรรมชาติ
                           ข้อค้นพบเกี่ยวกับการวิเคราะห์จุดเด่น-จุดด้อย  โอกาส-ภาวะคุกคามของหมู่บ้านอพป.  ดังกล่าวพบว่า หมู่บ้านอพป. มีพัฒนาที่ดีขึ้นโดย
พิจารณาจากจุดเด่นที่มีประเด็นในเรื่องของ ผู้นำและคณะกรรมการหมู่บ้านทำงานเป็นระบบ มีการจัดระบบรักษาความปลอดภัย เป็นจุดเด่นอันดับ 2 และ3
ตามลำดับ  แต่อย่างไรก็ตามพบว่าส่วนจุดด้อยของหมู่บ้านอพป. ไม่แตกต่างจากผลวิจัยในปี 2549 และ 2548 และปัจจัยที่เป็นภาวะคุกคามมีความรุนแรง
อันได้แก่ หมู่บ้านอพป. เป็นแหล่งหลบหนีเข้าเมืองของแรงงานต่างด้าว  มีการทำลายทรัพยากรทางธรรมชาติ  หมู่บ้านอพป. อยู่ห่างไกล  ติดต่อสื่อสารไม่
สะดวก เป็นเส้นทางขนยาเสพติด   มีปัญหาอาชญากรรม เกิดการลักขโมยโดยคนต่างถิ่น  และมีปัญหาโรคระบาด  และโรคติดต่อตามแนวชายแดนจึงควร
เตรียมประชาชนให้พร้อมรับและไหวทันการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว   ซึ่งทุกภาคส่วนจะต้องร่วมกันแก้ไขปรับปรุงจุดด้อย   และร่วมกันสร้างภูมิคุ้มกันให้แก่
มู่บ้าน อพป.ให้มีศักยภาพเพียงพอที่จะนำและพัฒนาตนเอง อันจะทำให้เกิดความมั่นคงและการอยู่เย็นเป็นสุขตามแนวชายแดน   
                       5. การปรับปรุงและการพัฒนาหมู่บ้าน อพป.
                           คณะกรรมการฯ เจ้าหน้าที่รัฐ และนิสิต-บัณฑิตฯ มีการจัดอันดับไม่แตกต่างกัน  โดยเห็นว่า  สิ่งที่ควรแก้ไขปรับปรุงหมู่บ้าน อพป. โดย
เร่งด่วน 3 อันดับแรกคือ
                                1) การส่งเสริมและการสร้างอาชีพ
                                2) แหล่งน้ำเพื่อการประกอบอาชีพ และ
                                3) ระบบการคมนาคม
                           ซึ่งล้วนเป็นสิ่งจำเป็นในการดำเนินชีวิตและการอาชีพ
                           ส่วนสิ่งที่ควรพัฒนาในระยะยาว 3 อันดับแรกคือ
                                1) การพัฒนาการศึกษา
                                2) การพัฒนาระบบสาธารณูปโภค และ
                                3) การพัฒนาการอาชีพและวิสาหกิจชุมชน
                           ซึ่งค่อนข้างสอดคล้องกับผลวิจัยการประเมินโครงการอาสาพัฒนาและป้องกันตนเองแห่งชาติ  ประจำปี พ.ศ.2549 และ 2548   ดังนั้น
รัฐควรมีนโยบายและมาตรการป้องกัน  แก้ไข และพัฒนาทั้งระยะสั้น ระยะกลาง  และระยะยาว อย่างเป็นระบบโดยบูรณาการโครงการ/กิจกรรมต่างๆ ใน
ลักษณะองค์รวม